zondag 15 april 2018

Angst

Ik ben voor bijna alles bang geweest:
voor ‘t donker, voor figuren op het kleed,
voor stilte, voor de schorre kreet
van de avondlijke venster, voor een feest,
voor kijken in de tram en voor mezelf.
Dat zijn nu angsten, die ik wel vertrouw.
Er is één ding gekomen, dat ik boven alles vrees
en dat mij kan vernietigen; dat ik bedelf
onder een vracht van rede, tot het wederkeert:
dat is het nuchtere gezicht van mijn mevrouw
wanneer zij ‘s morgens in de kamer treedt
samen met het ontluisterd licht en dat ik weet
wat ze zal zeggen: nog geen brief, juffrouw.

 gedicht van M.Vasalis

"Angst bedekken onder een vracht van rede' deze zin trof me.
Hoe vaak heb ik dat al gedaan, peins ik nu
Maar altijd komt het later onverwacht terug,
het moet doorleefd worden vrees ik
Ik moet het even verdragen en rustig blijven.
Hoe moeilijk is dat.
Heb jij er ook ervaring mee?

Novelle54

3 opmerkingen:

  1. Novelle,

    Ik denk dat menigeen zijn of haar angsten wegwuift, maar
    in de loop der jaren verdwijnen of slijten ze vaak ook.
    Dat zij meestal de angsten uit onze jonge jaren denk ik.
    Hardnekkige angsten die moet je wellicht serieuzer aanpakken,
    zeker wanneer je er in je dagelijks leven veel last van hebt.
    Het zal niet een angst zijn waar jij hierboven op doelt, maar
    zelf heb ik vliegangst, dat belemmert mij niet in mijn dagelijks
    leven, maar het beperkt mij wel in reismogelijkheden.
    In het later leven komen vaak de angsten voor ouderdom en dood,
    maar daar ontkomt niemand aan.

    jeer

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herinner me de lijfelijke reactie van misselijkheid als ik examen moest doen.
    Geen enkele redenatie zoals, je beheerst de stof heus, hielp dan.
    Tegenwoordig word ik soms onrustig of is het angst als ik aan eventuele gevolgen denk van ouderdomswalen die niet helemaal in het gareel zijn te krijgen. Jeer zegt het al je ontkomt er niet aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, ik herken 'm ook hoor, dat 'onder een vracht van rede'. Echte pure angst is niet weg te redeneren, hoe je ook je best doet. Wat je schrijft het is vaak een kwestie van er doorheen gaan, pas daarna kun je ermee verder. Het 'klimmen der jaren' helpt trouwens ook ;-)

    BeantwoordenVerwijderen